லண்டனை தளமாக கொண்டு இயங்கும் இரு அரச சார்பற்ற நிறுவனங்கள் சார்பில், முன்னாள் போராளிகளின் அலவ நிலைபற்றி தகவல் சேகரிக்கும் ஆய்வுப்பணிக்காக இலங்கை வந்திருந்த, தமிழ் இளைஞர் ஒருவர் நேற்று (திங்கட்கிழமை, 22 மே 2016) முதல் காணாமல் போயுள்ளார்.

யாழ்ப்பாணத்தை சொந்த இடமாக கொண்ட, திரு. றேமியன் றூப ராஜன் என்ற 27 வயதுடைய இளைஞரே இவ்வாறு காணாமல் போயுள்ளதாக அவரது குடும்பத்தினர் பொலிசாரிடமும் மனித உரிமைகள் குழுவிடமும் முறைப்பாடு செய்துள்ளனர்.

டுபாய் நாட்டு நிரந்தர வதிவிட உரிமை கொண்ட இவர், ஒரு பொறியியலாளர் மட்டுமன்றி, டுபாயின் ‘கரவான்’ தொழினுட்ப நிறுவனத்தின் உதவி முகாமையாளராகவும் பணியாற்றுபவர். அதே நேரம் மனித உரிமை ஆர்வலராகவும் செயற்பட்டு வரும் இவரை, லண்டனை தளமாக கொண்ட தமிழ் தகவல் நடுவம் (TIC) மற்றும் இனப்படுகொலைக்கான சர்வதேச சட்ட மையம் (ICPPG) ஆகிய நிறுவனங்கள் தமது ஆய்வுப்பணிக்காக, இலங்கை அனுப்பியிருந்தார்கள். இந்த பணி நிமித்தம் இவர் மட்டக்களப்பு ஆயர், உள்ளுர் மனித உரிமை ஆர்வலர்கள், பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மற்றும் முன்னார் போராளிகள் என பலரை சந்தித்திருந்தார்.

செவ்வாய் கிழமை, 23 மே 2016 அன்று டுபாய் திரும்பும் திட்டத்துடன், மட்டக்களப்பில் இருந்து புறப்பட்ட இவர், வழியில் காணாமல் போயுள்ளார். பல வழிகளிலும் தேடி எந்த தகவலும் கிடைக்காத நிலையில் இவரது குடும்பத்தினர் பொலிசாரிடமும்,

மனித உரிமைகள் குழு மற்றும் UNICEF ஆகிய அமைப்புகளிடம் முறைப்பாடு செய்துள்ளனர்.

கடந்த 02 ஏப்பிரல் 2016 முதல் புத்திரசிகாமணி புஸ்பதரன் என்ற இன்னுமோர் மனித உரிமை ஆர்வலரும் கடத்தப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.

இது தொடர்பாக மனித உரிமைகள் குழு விசாரணைகளை மேற்கொண்டு வருகின்றது.

இலங்கையின் இனப்பிரச்சினைக்கு அரசியல் தீர்வு ஒன்று காண்பதற்காகத் தமிழ் மக்கள் சார்பில் ஒரு தீர்வுத் திட்டம் முன்வைக்கப்பட cialis guerison வேண்டியது மிகவும் முக்கியமானது என தமிழ் மக்கள் பேரவையினர் தெரிவித்துள்ளனர்.

அந்தப் பேரவையின் வல்லுநர் குழுவின் கூட்டம் இன்று வவுனியாவில் நடைபெற்றபோதே இக்கருத்து முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது.

இதன் காரணமாகவே அதற்கன திட்ட வரைவு ஒன்றை தமிழ் மக்கள் பேரவை தயாரித்து,

அதனைப் பொதுமக்கள் மத்தியில் வைத்திருக்கின்றது என்று ஞாயிறன்று வவுனியாவில்இடம்பெற்றக் கூட்டத்தில் கூறப்பட்டது.

இதற்கிடையில் குறைபாடுகள் நிறைந்ததொரு 13 ஆவது அரசியல் திருத்தத்தையே இந்தியா அளித்தது என சுட்டிக்காட்டியுள்ள வடமாகாண முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரன், குறைகளற்ற வகையில் சமஸ்டி முறையிலானதோர் அரசியல் தீர்வை இந்தியா பெற்றுத்தர வேண்டும் என கோரியுள்ளார்.

யாழ்ப்பாணத்தில் உள்ள இந்தியத் துணைத் தூதரகத்தினால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த வைபவம் ஒன்றில் உரையாற்றுகையிலேயே அவர் இந்தக் கோரிக்கையை முன்வைத்திருக்கின்றார்.

இந்த நிகழ்வில் வடமாகாண ஆளுனர் ரெஜினோல்ட் குரே உள்ளிட்ட பல முக்கியஸ்தர்களும் கலந்து கொண்டிருந்தனர்.

http://www.bbc.com/tamil/sri_lanka/2016/02/160228_india_cvv

வன்­னியில் காணாமல் போன எனது மகளை வெலிக்­கடை சிறைச்­சா­லையில் கண்­டி­ருந்தேன். அப்­போது அவர் வெள்ளை நிற உடையில் வெள்ளை நிற மாலை அணிந்து வாக­னத்தில் அழைத்துச் செல்­லப்­பட்டார் என தாய் ஒருவர் ஜனா­தி­பதி ஆணைக்­குழு முன்­னி­லையில் சாட்­சி­ய­ம­ளித்தார்.

காணாமல் போனோர் தொடர்­பான விசா­ர­ணை­களை நடத்தும் மெக்ஸ்வெல் பர­ண­கம தலை­மை­யி­லான ஜனா­தி­பதி ஆணைக்­கு-­ழுவின் விசா­ர­ணைகள் சாவ­கச்­சேரி பிர­தேச செயலர் பிரிவில் நேற்­றைய தினம் நடை­பெற்­றன. இதன்போது கொடி­காமம் பகு­தியைச் சேர்ந்த தாய் ஒருவர் அங்கு சாட்­சி­ய­ம­ளிக்­கை­யி­லேயே மேற்­கண்­டவாறு கூறினார். அவர் மேலும் சாட்­சி­ய­ம­ளிக்­கை யில்,

எனது மகள் அனு­சியா கிளி­நொச்­சியில் அரச துறையில் பணி­பு­ரிந்து கொண்டு எனது சகோ­த­ரி­யோடு வாழ்ந்து வந்தார். இந் நி­லையில் கடந்த 2007 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 23ஆம் திகதி அவர் காணாமல் போயி­ருந்தார்.

இவ்­வாறு இருக்­கையில் கடந்த 2014 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் வெலிக்­கடை சிறைச்­சா­லைக்கு பதிவு ஒன்றை மேற்­கொள்­வ­தற்­காக நான் ­சென்­றி­ருந்தேன். இதன்­போது எனது மகளை அங்கு கண்டேன். எனினும் எனது மகள் என்னைக் காண­வில்லை. அவர் சற்று தூரத்­தி­லேயே நின்­றி­ருந்தார். அப்­போது அவர் வெள்ளை நிற உடை­ய­ணிந்­தி­ருந்­த­துடன் வெள்ளை நிறத்தில் மாலையும் அணிந்­தி­ருந்தார். இந்­நி­லையில் எனது மகள் உட்­பட சிலரை அங்கு வந்த அதி­கா­ரிகள் வாக­ன­மொன்றில் ஏற்­றிக்­கொண்டு சென்­றனர். அங்கு நின்ற அதி­கா­ரி­க­ளிடம் இவர்கள் எங்கு கூட்டிச் செல்­லப்­ப­டு ­கி­றார்கள் எனக் கேட்­ட­போது நீதி­மன்­றத்­துக்கு கூட்டிச் செல்­வ­தாக அந்த அதி­காரி பதில் வழங்­கி­யி­ருந்தார். இதன்­போது அந்த அதி­கா­ரி­யிடம் எனது மகளின் பெயர் விப­ரத்தை கூறி வாக­னத்தில் அழைத்துச் செல்­லப்­ப­டு­ப­வரில் எனது மகளும் ஒருவர் எனக் கூறினேன். அதற்கு அந்த அதி­காரி அத்­த­கைய பெயர் இல்லை எனத் தெரி­வித்தார்.

அவ­ரு­டைய கூற்று அவ்­வா­றாக அமைந்­தி­ருந்­தாலும் நான் கண்­டது எனது

மகளைத் தான். அது எனக்கு நன்­றாக தெரியும்.

அத்­தோடு எனது மகள் மற்றும் அவ­ரோடு சேர்த்து மேலும் பலர் நிற்­ப­தாக இருக்கும் படத்தை முகப்­புத்­தகம் ஒன்றில் கடந்த 2015 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் பார்த்தேன். எனவே என்­னு­டைய மகள் உயி­ரோ­டுதான் உள்ளார். தயவுசெய்து அவரை என்­னிடம் மீட்டுத் தாருங்கள் என ஆணைக்­குழு அதி­கா­ரி­யிடம் கோரிக்கை விடுத்­தி­ருந்தார்.

இதே­வேளை தன்­னு­டைய பிள்ளை உட்­பட எட்டுப் பேரை இரா­ணு­வமே சித்­தி­ர­வதை செய்து படு­கொலை செய்­தது என http://www.cialisgeneriquefr24.com/medicament-cialis-generique/ ஆணைக்­குழு முன்­னி­லையில் தந்தை ஒருவர் சாட்­சி­ய­ம­ளித்­த­துடன் மகனின் படு­கொ­லைக்கு நஷ்ட ஈடு வழங்­கு­மாறும் கோரிக்கை விடுத்தார்.

அவர் தனது சாட்­சி­யத்தில் மேலும் தெரி­வித்­தி­ருப்­ப­தா­வது,

எனது மகன் சந்­தி­ர­சே­கரம் யாழ்ப்­பாணம் காட்டுக்கந்தோர் வீதியில் இருந்த கூட்­டு­றவு சங்­கத்தில் காவ­லா­ளி­யாக பணி­பு­ரிந்து வந்தார். 1996 ஆம் ஆண்டு எட்டாம் மாதம் 19 திகதி அன்று இரவு அரி­யா­லையில் இருந்த இரா­ணுவ முகாமைச் சேர்ந்த இரா­ணு­வத்­தினர் எனது மக­னையும் அவ­ரோடு சேர்த்து வேறு எட்டுப் பேரையும் பிடித்து சென்­றனர்.

இத­னை­ய­டுத்து நான் எனது மகனை தேடி குறித்த இரா­ணுவ முகா­மிற்குச் சென்ற போது அங்­கி­ருந்த இரா­ணு­வத்­தினர் என்னை தாக்க வந்­த­துடன், உங்­க­ளது மகனை தேட வேண்டாம் அவர் இங்கு இல்லை என கூறினர்.

காலப்­போக்கில் கிடைக்­கப்­பெற்ற தக­வலின் அடிப்­ப­டையில் எனது மகன் உட்­பட எண்மர் இரா­ணு­வத்­தி­னரால் சித்­தி­ர­வ­தைக்­குள்­ளாக்­கப்­பட்டு படு­கொலை செய்­யப்­பட்­டி­ருந்­தனர் எனத் தெரி­ய­வந்­துள்­ளது.

எனவே எனது மகன் உயிரோடு இல்லை என்பது எனக்குத் தெளிவாகத் தெரியும். அத்துடன் எனது மனைவியும் இன்னொரு மகனும் விமானத் தாக்குதலில் உயிரிழந்து விட்டனர். எனவே வறுமை நிலையில் இருக் கும் எனக்கு நஷ்டஈடு வழங்க வேண்டும் என அவர் ஆணைக்குழு அதிகாரிகளிடம் கோரிக்கை விடுத்தார்.

http://www.virakesari.lk/article/3726

எமது பிள்ளைகளை மீட்டுத்தருமாறு

பல இடங் களிலும் முறையிட்டு விட்டோம். ஆனால் எதுவித பயனும் கிடைக்கவில்லை. எமது பிள்ளைகளை மீட்டுத்தாருங்கள் என்று காணாமல்போனோரின் உறவினர்கள் கண்ணீர் மல்க கோரிக்கை விடுத்தனர்.

மெக்ஸ்வெல் பர­ண­கம தலை­மை­யி­லான ஜனாதி­பதி ஆணைக்­கு-­ழுவின் விசா­ர­ணைகள் சாவ­கச்சேரி பிர­தேச

செயலர் பிரிவில் நேற்றைய தினம் இடம்­பெற்­ற­போதே தமது உறவுகளை தொலைத்து விட்டு தவிக்கும் மக்கள், ஆணைக்குழு அதிகாரி களிடம் இந்த கோரிக்கையை விடுத்தனர்.

இந்த விசாரணை அமர்வில் சாவ­கச்­சேரிப் பகு­தியைச் சேர்ந்த ஆசி­ரி­ய­ரான ஸ்ரீஸ்­வரி புஸ்­ப­ராசா என்ற தாய் சாட்­சி­ய­ம­ளிக்­கையில்,

யாழ்ப்­பா­ணத்தில் ஏற்­பட்ட இடப்­பெ­யர்­வினை அடுத்து வன்னி நோக்கி நாம் குடும்­பத்துடன் இடம்­பெ­யர்ந்­தி­ருந்தோம். இந்­நி­லையில் காணா­மல்­போன புஸ்­ப­ராசா அஜிந்தன் (வயது 18) என்ற எனது மகன் மல்­லாவி மத்­திய கல்­லூ­ரியில் உயர்­த­ரத்தில் கல்வி கற்று வந்தார்.

இதன்­போது 2008 ஆம் ஆண்டு தை மாதம் 26 ஆம் திகதி விடு­த­லைப்­பு­லிகள் எனது மகனை பிடித்துச் சென்­றி­ருந்­தனர். இவ்­வாறு பிடித்துச் செல்­லப்­பட்ட எனது மகன் மீண்டும் எம்­மிடம் தப்­பித்து வந்­தி­ருந்தார். இத­னை­ய­டுத்து இரண்­டா­வது தட­வையும் விடு­த­லைப்­பு­லி­களால் எனது மகன் பிடித்துச் செல்­லப்­பட்டு மீண்டும் தப்­பித்து வந்த நிலையில் உற­வினர் வீட்டில் சுமார் ஒரு வருடம் அவரை மறைத்து வைத்­தி­ருந்தோம். எனினும் மூன்றாம் தட­வை­யா­கவும் விடு­த­லைப்­பு­லிகள் எனது மகனை கைது செய்­தி­ருந்­தனர் . இந்­நி­லையில் அவர்­க­ளி­ட­மி­ருந்து மீண்டும் தப்­பித்து வந்த எனது மகனை முள்­ளி­ய­வளை புது­மாத்­தளன் பகு­தியில் 200-9ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 20 ஆம் திகதி இறு­தி­யாகக் கண்­டி­ருந்தோம். அதன்­போது அவ­ருடன் கதைப்­ப­தற்­கான சந்­தர்ப்பம் எமக்குக் கிடைக்­க­வில்லை.

இந்­நி­லையில் நாம் இரா­ணுவக் கட்­டுப்­பாட்­டிற்குள் வந்­ததன் பின்னர் எமது உற­வினர் ஒருவர், 2009 மே மாதம் புது­மாத்­தளன் பகு­தியில் எனது மகனை இரா­ணுவம் பிடித்து வைத்­தி­ருந்­ததை கண்­ட­தாகத் தெரி­வித்­தி­ருந்தார்.

2013, 2014 ஆண்டுகளில் உள்ளூர் பத்­தி­ரிகை ஒன்றில் கைகள் கட்­டப்­பட்­டி­ருந்த நிலையில் எனது மக­னுடன் பலர் நிலத்தில் இருத்தி வைக்­கப்­ப­பட்­டுள்­ள­துடன் சுற்­றி­வர இரா­ணு­வத்­தினர் நிற்­ப­தாக புகைப்­படம் ஒன்று பிர­சு­ரிக்­கப்­பட்டு வெளி­யி­டப்­பட்­டி­ருந்­தது.

இத­னை­ய­டுத்து குறித்த பத்­தி­ரி­கையின் ஆதா­ரத்­தோடு எனது மகனை மீட்­டுத்­த­ரு­மாறு மனித உரிமை ஆணை­ய­கத்­திலும் வேறு பல இடங்­க­ளிலும் முறை­யிட்­டி­ருந்தேன்.

எனினும் இது­வரை எந்தப் பதிலும் எமக்குக் கிடைக்­கப்­பெ­ற­வில்லை. தயவு செய்து எனது மகனை திருப்பித் தாருங்கள். எனது மகன் உயி­ரு­ட­னேயே உள்ளார் என குறித்த தாயார் சாட்­சி­ய­ம­ளித்­தி­ருந்தார்.

சிவில் காரி­யா­ல­யத்தில் வைத்து எனது மகன் காணா­மல்­போ­யுள்ளார்

இதேவேளை கையெ­ழுத்து வைக்­கப்­ப­ட­வேண்­டு­மென இரா­ணு­வத்தால் கொடி­காமம் சிவில் காரி­யா­ல­யத்­திற்கு அழைக்­கப்­பட்ட மகன் காணா­மல்­போ­யுள்­ள­தா­கவும் இதன் பின்­ன­னியில் தமது ஊரைச் சேர்ந்த மகா­லிங்கம் என்­பவர் செயற்­பட்­டுள்­ள­தா­கவும் எழு­து­மட்­டுவாள் தெற்குப் பகு­தியைச் சேர்ந்த கந்­த­சாமி பரி­மளம் எனும் தாய சாட்­சி­ய­ம­ளித்­தார்.

2008 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 24 ஆம் திகதி காணா­மல்­போன கந்­த­சாமி ஹரி­கரன் (வயது 18) என்ற தனது மகன் தொடர்பில் ஆணைக்­குழு முன்­னி­லையில் மேலும் சாட்­சி­ய­ம­ளிக்கையில்

என்­னு­டைய மகனை விடு­த­லைப்­புலி அமைப்பைச் சேர்ந்­தவர் எனக்­கூறி கொடி­காமம் இரா­ணுவ சிவில் காரி­யா­ல­யத்­திற்கு வந்து கையெ­ழுத்து இடு­மாறு அழைக்­கப்­பட்­ட­டி­ருந்தார்.

இதன் போது அவரை அழைத்துக் கொண்டு நானும் ஆரம்­பத்தில் சென்­றி­ருந்தேன். பின்னர் என்னை அங்கு வர­வேண்டாம் எனவும் மக­னை­மட்டும் அனுப்பி வைத்தால் போதும் என அங்­கி­ருந்த இரா­ணுவ அதி­கா­ரிகள் என்­னிடம் தெரி­வித்­தி­ருந்­தனர். கையெ­ழுத்து இடு­வ­தற்கு மட்­டுமே என எண்ணி கடந்த 2008ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 24ஆம் திகதி தனி­யாக எனது மகனை அனுப்பி வைத்­தி­ருந்த நிலையில் அவர் அன்­றைய தினம் வீட்­டுக்குத் திரும்­ப­வில்லை.

இந்­நி­லையில் அவர் அங்­குள்ள இரா­ணு­வத்­தி­னரால் கைது செய்­யப்­பட்­டுள்ளார் என்­பதை பின்னர் அறிந்­து­கொண்டேன். எனது மகனின் கைதின் பின்­ன­னியில் எமது ஊரைச் சேர்ந்த மகா­லிங்கம் என்­பவர் செயற்­பட்­டுள்­ளமை தெரி­ய­வந்­தது. எனினும் அவர் தற்­போது எமது ஊரில் இல்லை. எங்­கு­சென்றார் என்­பதும் தெரி­யாது.

அத்­துடன் குறித்த சிவில் காரி­யா­ல­யத்தில் குமார, நரையன் என இரண்டு இரா­ணுவ அதி­கா­ரி­க­ளையும் எனக்குத் தெரியும் எனத் தெரி­வித்தார்.

மேலும் தனது மகன் சாவ­கச்­சேரி சர­சாலைப் பகு­தி­யி­லேயே தற்­போதும் தங்­க­வைக்­கப்­பட்­டுள்­ள­தா­கவும் அவரை அங்­கி­ருந்து மீட்டுத் தரு­மாறும் குறித்த ஆணைக்­குழு அதி­கா­ரி­க­ளிடம் அவர் கோரிக்கை விடுத்­தி­ருந்தார்.

கோவிலில் தங்கி நின்ற மகன்­களை இரா­ணு­வமே பிடித்துச் சென்­றது

கொடி­காமம் இரா­மச்­சந்­திரன் செல்­லம்மா என்ற தாய் சாட்­சி­ய­ம­ளிக்­கையில்,

இரா­மச்­சந்­திரன் இரா­ச­குமார் (வயது 24) என்ற எனது மகன் கோவிலில் இர­வு­வே­லைக்­காக தங்கி நின்­றுள்ளார். இதன்­போது அங்கு சென்ற இரா­ணு­வத்­தினர் அவர்­களைப் பிடித்துச் சென்­றுள்­ளனர். இத­னை­ய­டுத்து வரணி இரா­ணுவ முகா­மிற்கு சென்ற நாம் எமது பிள்­ளை­களை விடு­விக்­கு­மாறு கோரி­யி­ருந்தோம். இதன்­போது எமது பிள்­ளை­களை தாங்கள் பிடிக்­க­வில்லை எனவும் இப்­ப­கு­திக்குள் மீண்டும் மீண்டும் வரு­வதை தவிர்த்துக் கொள்­ள­வேண்டும் என வும் தெரி­வித்­தி­ருந்­தனர்.

இத­னை­ய­டுத்து நாம் பொலி­ஸிலும் முறைப்­பாடு செய்­தி­ருந்தோம். அவர்­களும் இடை­யி­டையே விசா­ரணை என எம்­மோடு வந்து கலந்­து­ரை­யா­டி­விட்டுச் செல்­வார்கள்.

எனினும் காணா­மல்­போன எனது மகன் உட்­பட எட்­டுப்பேர் தொடர்பில் எவ்­வித பதிலும் கிடைக்­கப்­பெ­ற­வில்லை எனத் தெரி­வித்தார்.

மல்­லிகா தேவி என்ற தாய் காணாமல் போன சிவா­னந்தம் (வயது 24) என்ற மகன் தொடர்பில் சாட்­சி­ய­ளிக்­கையில்,

காணாமல் போன தன்­னு­டைய மகனின் பெயர் உள்ளூர் பத்­தி­ரிகை ஒன்றில் வெளி­வந்­துள்­ள­தா­கவும் அவரை கடத்­தி­ய­வர்கள் தற்­போது வரை உயி­ரு­ட­னேயே வைத்­துள்­ள­தாக தெரிவித்தார்.

இதனையடுத்து மந்துவில் வடக்கைச் சேர்ந்த கந்தசாமி லோகநாயகி என்ற தாய் காணாமல்போன கந்தசாமி பரிமேலழகர் (வயது 29) என்ற மகன் தொடர்பில் சாட்சியம் அளிக்கையில்

என்னுடைய மகன் கோவிலில் நின்றிருந்த அன்று இரவுவேளை பலத்த வெடிச் சத்தங்கள் கேட்டன. இதனையடுத்து அதிகாலை எனது மகனைத் தோடி குறித்த கோவிலுக்குச் சென்றிருந்தேன். அங்கு எனது மகன் உட்பட எட்டுப்பேரின் கைகளும் வயர்களினால் கட்டப்பட்டிருந்தன. இதன்போது அங்குவந்த “பவல்” வாகனத்திற்குள் இராணுவத்தினரால் எமது பிள்ளைகள் தூக்கிப் எறியப்பட்டதையடுத்து வரணியை நோக்கி பவல் வாகனம் சென்றதாக கண்ணீர்மல்க சாட்சியமளித்திருந்தார்.

source: http://www.virakesari.lk/article/3725

As Tamils across the world marked the Tamil harvest festival called Thai Pongal, the Transnational Government of Tamileelam (TGTE) commemorated the 23^rd Memorial day of Colonel Kittu and took public vow to free Tamil Eelam on this auspicious day.

This event was organised by the TGTE at The Archbishop Lanfranc Academy, Mithcham Road, Croydon on 16^th January 2016. After observing two-minute silence to the fallen Martyrs who sacrificed their lives in the Tamil Freedom Struggle, the event started off with drawing Kolam and dancing Kolladdam, which are exclusive Tamil traditional art. This was followed by cooking sweet rice (Pongal) to pay gratitude to the Sun God. Hundreds of Tamils from across the UK, gathered in traditional dress (Dorthi) to show their appreciation to the nature by celebrating this event. Several stage programs including speeches took place. Victims who suffered in the hands of the Sri Lankan Government came forward and expressed their desire for a free independent Tamil Home land.

Mr. Umashan Tharmalingam, Executive Member in the Ministry of Diaspora Affairs of the TGTE, who lead this event delivered the welcome note. In his speech, he stated “The Thai

Pongal supposed to be a happy celebration for Tamils over all the world. However, since 2009, we had been observing it with tears. We are here today, not only to thank the Nature for giving this life, but also to pay tribute to the 1,40,000 relatives who were massacred during the Genocidal war in Sri Lanka. They have become became part of the nature and the Martyrs remain our Gods. Hence it is indeed appropriate to remember them on this auspicious day. In addition, we commemorate the 23^rd remembrance day of the Colonel Kittu (Sathasivam Krishnakumar) and others who were killed by the Indian army in the sea. Blood spilt and the sacrifices made by Tamils in Sri Lanka would not go waste and an independent Tamil Eelam will come into reality one day. We will celebrate the proper Thai Pongal with joy that day”.

Another Executive Member of the TGTE, Mr Mathushan Rajalingam briefed the audience about the TGTE, its goal and the strategy in achieving the goal of Tamil Eelam. “The TGTE is a political formation to win fundamental civil, political and human rights including the right to self determination for the Tamil people in the North and East of the island of Sri Lanka, providing a political space to articulate and realize their aspirations, that’s not available to them in the island. The TGTE upholds democratic values, non-violence and abides by the laws of the countries that its elected members and the Senate represent. The dawn of the month of ‘Thai’ brings in hopes and prosperity. Let us march forward with the hope of achieving our goal of Tamil Eelam. The TGTE’s strategy was to make a draft constitution for Tamil Eelam under the leadership of its Prime Minster V Rudrakumaran. If the goal of attaining the independent state of Tamil Eelam is to be achieved, it is crucial for all the organizations among the Tamils, especially in the Tamil Diaspora, to build up solidarity and work in union,” he said.

Another key activist, Mr Janarthan Krishnamurthy, who himself suffered torture when he went back to Sri Lanka in 2014, told the media “It had been six years past since we had been forced to flee from our Traditional home land in Sri Lanka. The world began to falsely believe that the war was brought to an end and peace prevails in Sri Lanka. However the abduction, disappearance, sexual violence and militarisation of the Tamil traditional land are still taking place. The new Government of Sri Lanka offered nothing to the Tamils except roads and buildings. This is not what we fought for and sacrificed our lives. We fought for our freedom, our self-determination and our own homeland. We must not rest until we establish the independent Tamil Nation in the island of Sri Lanka”.

Mr Sajuban Sivaguru who suffered torture on repeated detentions told that his sister is among those who went disappeared in 2009. He demanded that “the Sri Lankan Prime Minister Ranil Wikramasinghe should clarify his statement that thousands of Tamils who surrendered to the Sri Lankan Security forces are no longer alive. The Sri Lankan Prime Minister made this statement in Jaffna, when he spoke at a celebration of Thai Pongal festival. The Prime Minister’s comments sent shock-waves through the thousands of Tamil families who still do not know the fate of family members who peacefully surrendered to Sri Lankan Security Forces in May 2009. Large groups of civilians, including women and children voluntarily placed themselves in the hands of the security forces at the end of the conflict in reliance on assurances that they would be safe and ultimately released. Since then thousands more have been arrested or have disappeared and their fate also remains unknown. International law recognizes that the families of the missing have the “Right to Know the Truth” with respect to the fate of their loved ones”.

Despite the end of the war and change if the new Government, The Prevention of Terrorism Act (PTA) remain in force says Mr Sivaniruban Paramasivam who was detained and tortured under the same Act in 2008. He further stated, “Tamils have faced repeated mass killings since 1958 and the mass killings in 2009 prompted UN Secretary General Ban Ki-moon to appoint a Panel of Experts to report on the scale of killings. According to UN internal review report on Sri Lanka, over 70,000 Tamils were killed in five months in early 2009 and Tamil women were sexually assaulted and raped by Sri Lankan Security forces. There are over 90,000 Tamil war widows and thousands of Tamils disappeared due the conflict. According to this UN Panel, the killings and other abuses that took place amount to war crimes and crimes against humanity. Independent experts believe that there are elements of these abuses that constitute an act of genocide. However we see no progress to date”.

“The British Government is the rood cause for all the death and disaster in Sri Lanka. They destroyed our Kings anddestroyed our Kingdoms when they invade us. When they left the island in 1948, they handed the power to the Singhalese. They acted irresponsibly and let down the Tamils. Since then the Singhalese claims that Sri Lanka is a Sinhala-Buddhist Country and began the Genocide against Tamils. Hence the Britain has a moral responsibility to resolve our problem. The West wrongly accused the LTTE as terrorists and sabotaged our freedom struggle. We must note that the LTTE did not fight for separatism. They only fought to re-gain our lost independence. But even after witnessing all the heinous crimes and Genocide committed by the Sri Lankan Government in 2009, the West let us down again. We trusted the UN a lot. But they also let us down and now suggest an internal investigation into the war crimes in Sri Lanka. This is outrageous and unacceptable. We cannot trust anyone anymore. Lets pray to the God and fight for our own destiny” declared Mrs Vasanthakumary Chandrabalan in her very emotion speech and invited everyone to make a public vow to fight for the freedom of Tamil Eelam at this auspicious day.

Accordingly, the event came to an end with everyone standing up and exclaiming, “Thirst of the Tamils is Tamil eelam”.